„Włochaty. Dopisać swój wers…” jest pozycją nowatorską jak na polski rynek książkowy. Nie jest to wbrew pozorom fabularyzowana, barwna historia tej, legendarnej już, grupy. „Włochaty. Dopisać swój wers…” jak sam tytuł wskazuje w głównej mierze składa się ze wspomnień ludzi związanych z zespołem, którzy opisują, co zawdzięczają muzyce Włochatego. Wygląda to trochę jak zbiór kartek z życzeniami i pochwał na dwudzieste urodziny, lecz mimo tego sprawia dość sympatyczne wrażenie. Oprócz części wspomnieniowej w książce znajdziemy pełną i w miarę dokładną historię Włochatego spisaną przez basistę i założyciela grupy – Jeża, oraz fragmenty wywiadów z muzykami. Nie zdecydowano się jednak na publikację najbardziej kontrowersyjnego wywiadu z czasopisma „Garaż”, w którym ostro skrytykowano Włochatego. Widocznie merytorycznie nie pasował do profilu książki. Całość okraszona jest archiwalnymi fotografiami muzyków, chociaż mogłoby ich być trochę więcej. Szkoda też, że zdjęcia nie są kolorowe. Nie widać przez to jak ekstrawagancki image preferuje Włochaty.

Ponad połowę książki zajmują teksty zespołu posortowane zgodnie z dyskografią. Mimo, że nie jestem fanem ich anarchistycznych, rozwlekłych i poetyckich manifestów to jest to z pewnością duży atut dla fanów zespołu.

„Włochaty. Dopisać swój wers…” nie jest książką skierowaną do szerokiej publiczności, jest to raczej rzecz wyłącznie dla fanów. Chociaż dla ludzi zafascynowanych historią polskiego rocka i punk rocka książka ta na pewno będzie interesująca.