„Wilt w drodze donikąd” jest kontynuacją poprzednich książek, z tym, że dzieje się kilka lat później. Córeczki Henrego są starsze, jego żona Eve grubsza, ale wszystko pozostaje po staremu – wciąż wszyscy pakują się w dość nieprawdopodobne kłopoty. Czwarta część cyklu opowiada o wakacjach Wilta, gdy jego rodzina wyjeżdża do wujka do Ameryki, a Henry postanawia udać się na samotną, pieszą wędrówkę w poszukiwaniu „romantycznej, nostalgicznej dawnej Anglii”. Jak można się spodziewać nie dzieje się w książce nic romantycznego, a tym bardziej nostalgicznego. Mamy za to morderstwo, pobicie, pijaństwo, wypadki samochodowe, podpalenia, skandale pedofilskie, sadomasochizm i tym podobne atrakcje. Mimo wielu lat od wydania poprzednich książek Tom Sharpe dalej trzyma poziom, chociaż jest trochę mniej ostro niż kiedyś.

Jeżeli chcesz się dobrze zabawić i pośmiać, a nie przepadasz za przefilozofowanymi książkami to „Wilt w drodze donikąd” jest właśnie dla ciebie. Mimo tego, tym, którzy nie spotkali się jeszcze z twórczością Sharpe’a polecam rozpoczęcie jej chronologicznie od pierwszej części cyklu.