Kurt Vonnegut stworzył „Galapagos” w 1985 roku, niedawno jednak ukazała się najnowsza reedycja tej świetnej powieści. Jak zwykle w swojej prozie Kurt skupia się na problemach współczesnego świata i mimo tego, że minęło już ponad 20 lat od pierwszego wydania, nie straciły one nic na swojej aktualności.

„Galapagos” przedstawia futurystyczną wizję zagłady ludzkości, z której przetrwa zaledwie kilka osób – rozbitków żyjących na jednej z wysp archipelagu Galapagos. Na przestrzeni miliona lat osoby te, tak bardzo ewoluują, że zaczną przypominać foki. Książka ta przedstawia genezę, takiego stanu rzeczy z podkreśleniem, tego, co przyczyniło się do przegranej homo sapiens. Co ciekawe, narratorem powieści jest Leon Trout, syn alter ego Kurta Vonneguta – Kilgore’a Trout’a.

Książka „Galapagos”, jak niemal wszystkie inne powieści tego pisarza, jest bardzo dobra. Mimo, tego, że Kurt Vonnegut porusza się w kręgu fantastyki naukowej, jego pisarstwo nie ma nic wspólnego z głównym nurtem SF. Czarny humor oraz futurystyczne i dziwaczne pomysły są podstawą do swobodnego krytykowania rzeczywistości i czynią przekaz pisarza bardziej czytelnym. Nie zaprzeczam, że jest to pisarstwo lekko ekscentryczne, mimo tego śmiało polecam tą książkę każdej osobie szukającej inteligentnej rozrywki.