Kto miał już do czynienia z pisarstwem Skiby wie, czego się spodziewać. Mamy tu masę absurdalnych porównań, wymyślnych nazw, erotycznych podtekstów i ostrych fragmentów. Dla niektórych taka mieszanka może wydawać się dość infantylna, jednak całość sprawia dobre wrażenie. Jedyne, co można zarzucić Krzysztofowi to powolny rozwój, bynajmniej nie niedorozwój. Od wielu lat Skiba bazuje mniej więcej na tych samych żartach i chwytach, dla stałych czytelników ten zbiorek nie przyniesie żadnego zaskoczenia, ale nowym na pewno sprawi wiele radości.

Tematyka, którą porusza autor, oscyluje głównie wokół bieżących wydarzeń politycznych i społecznych. Dobrze, że autor ucieka od nudzących czytelnika autobiograficznych wątków i skupia się na kąśliwym komentarzu do otaczającej go rzeczywistości. Felietony są krótkie i treściwe, więc nie jest to książka, przy której można się nudzić. „Skibą w mur” polecam na początki powakacyjnej depresji.